Huizen bouwen in Antigua, Guatemala

Om zeven uur zit ik dagdromend in de chickenbus richting San Antonio Aguas Calientes, een dorp dichtbij Antigua. Om mij heen enkel Guatemaalteken, min of meer dezelfde als de dagen ervoor die naar hun werk of school gaan. In San Antonio voorbij de ferriteria loop ik naar voren, zodat de bus stopt en ik uit kan stappen. Na vijf minuten wandelen arriveer ik bij het huis en zie ik mijn collega´s nog niet, ze zitten verstopt in het huis, dat inmiddels bijna af is. Constru Casa, de organisatie die de droom van zo´n 75 arme families per jaar verwezelijkt, bouwt binnen twee weken een huis en op dit moment is het de donderdag van de tweede week. Het huis mist dus enkel nog twee lagen blok, een dak en een vloer, maar verder begint het al behoorlijk vorm te krijgen. Ineens rent Juan het huis uit en zwaait met zijn kop. Jeej!! We hebben koffie! Niet helemaal zoals ik het vanuit Nederland ken, maar wel lekker. Juan, Carlos en Mario waren al om half zeven begonnen. Vandaag zullen we met zijn vieren werken, de vriend van de familie, die de dagen ervoor meedraaide had met voetbal zijn been gebroken en kon dus helaas niet meer helpen.

Werkzaamheden
Mijn dag bestaat uit het sjouwen en aangeven van blokken, het mengen van cement en het maken van gaten in blokken. Aangezien de manuren vrij goedkoop zijn in Guatemala is het voordeliger om één soort blok te kopen en deze te laten bewerken door de bouwvakkers, dan verschillende soorten blok aan te schaffen wat in principe efficienter lijkt. Vorige week heeft Carlos me geleerd de blokken te plaatsen, maar vandaag doe ik dat niet aangezien het voor de hogere stukken van het huis iets meer expertise verijst.

Vol verbazing heb ik zitten kijken hoe ze eergister zelf een steiger hebben geklust, vanwaar ze nu hun blokken plaatsen. En hoewel de steiger gammel oogt is het behoorlijk stabiel en kan er prima vanaf gewerkt worden. Voor ik het weet is het alweer tijd voor de lunch. Hier nemen we altijd rustig de tijd voor en na het eten spelen we met zijn drieen poker, omdat Juan een beetje bijslaapt. Uiteraard wint Carlos, volgens mij heeft hij een extra stel kaarten in zijn broekzak. Na de lunch werken we tot vijf uur, half zes door. Om vijf uur beginnen de kinderen van de familie naar mij toe te rennen. ¨Senorita, senorita, foto, foto!!¨ Ze zijn nogal onder de indruk van mijn camera, dus voordat ik het terrein verlaat neem ik nog even de tijd om met ze te spelen en foto´s te maken.

Het is leuk om zo midden in de familie aan het werk te zijn. Je krijgt hierdoor een goed beeld van hun dagelijks leven. Om half zes verlaten we dan echt het terrein op weg naar de bus. Deze stond er echter niet, maar er was wel een pick-up bereidt ons naar Alotenango te brengen en zo belandde ik dus ineens in de laadbak van een pick-up. Om half zeven kwam ik uitgeput maar voldaan thuis, bij mijn lieve familie, die Carolien van Constru Casa voor me had uitgezocht.

Conclusie
Voordat ik hier kwam had ik geen idee wat ik van een dag werken in de bouw kon verwachtten. Ik had eerlijk gezegd ook geen idee hoe ze in Guatemala huizen bouwen. Het enige wat ik wel wist was dat ik iets tastbaars wilde doen. Ik wilde aan iets meewerken waarvan ik als ik vijf jaar later zou terugkeren nog het resultaat kan zien. Ik vond Constru Casa via internet en heb direct Carolien gemaild. Haar enthousiaste antwoord haalde mij over de streep. Ik ga naar Guatemala! De dag daarna heb ik mijn ticket geboekt en via Carolien vond ik een talenschool, familie en zelfs een taxi om mij op te pikken van het vliegveld. We spraken de dag nadat ik arriveerde af een door haar verhalen raakte ik enkel nog meer enthousiast. Wat een bijzonder project! En alles is zo weldoordacht. Zo selecteren ze families enkel via andere (sociale) hulporganisaties, zodat enkel de families die er daadwerkelijk op vooruitgaan en het ook verdienen een huis krijgen. Ook zetten ze nooit meer dan twee of drie vrijwilligers op een huis, zodat je bijdrage als vrijwilliger nuttig blijft. De bouwvakkers werkend voor Constru Casa zijn ongelooflijk vriendelijk en een plezier om mee te werken. Naast dit alles is Guatemala ook nog eens een prachtig land, zodat je je ook op je vrije dagen absoluut niet hoeft te vervelen.

Er zit dus maar een ding op... pak je spullen en kom naar Guatemala!!

Carla Generaal