Februari 2006...
Ging ik naar Guatemala, waar de nood door de tropische storm Stan hoog was. Zo zat ik in Antigua om te helpen met het bouwen van een eenvoudige woning.
Nou dat heb ik geweten, wat is dat een geweldige ervaring geworden.

De taal en mijn verblijf
Gelukkig had ik mezelf wat Spaans aangeleerd met een boekje Nederlands-Latijns-Amerikaans- Spaans en andersom. Zo kon ik ook een beetje communiceren met de bevolking. Ik logeerde bij een familie in Antigua die hun stinkende best deden om het mij naar de zin te maken en dagelijks een heerlijk diner voor me klaarmaakten. Ook een geweldig ontbijt en voor tussen de middag kreeg ik een lekkere lunch mee.Veel fruit heb ik daar gegeten, ook fruit wat ik niet kende omdat dat in Europa niet te koop is.

Het bouwen
Samen met 3 bouwvakkers en een lid van de familie waarvoor werd gebouwd, was in 2 weken tijd een woning met 3 kamers gebouwd.
De bouw ging zo voorspoedig dat het de 2e week al op donderdag opgeleverd kon worden. Voor een feestelijk tintje heb ik een taart aan laten rukken en een 2 reuze flessen Cola gekocht. Een heel gelukkige familie met hun nieuwe woning, gelukkige bouwvakkers, omdat die door het project ook werk voldoende hebben en ik zeer gelukkig dat ik mijn steentje heb kunnen bijdragen. De volgende dag gingen de bouwvakkers en ik naar een ander dorpje om daar ook weer te starten met de bouw voor een arme familie en daar heb ik 2,5 dag gewerkt.
In tegenstelling tot de 1ste familie, waar 7 kinderen en 5 kleinkinderen woonden was hier maar 1 dochter. De vader, afstammeling van de Maya’s, is een jadebewerker en maakt de mooiste sieraden. In die 2,5 dag heb ik een bijzondere band met de familie gekregen.Ik werd door de vrouw des huizes een keer meegenomen naar de plaatselijke kerk, met klooster voor een indrukwekkend bezoek hieraan.
Ik had dan ook moeite met het nemen van afscheid van de familie.

Intense belevingen
Het project heeft zo’n diepe indruk op me gemaakt dat ik bij thuiskomst in Nederland besloten heb sponsor te worden van een kind. Nu ben ik sponsor van een toen 14-jarig meisje dat in 2005 voor het eerst naar school is gegaan.
Na mijn rondreis ben ik als een ander mens teruggekeerd naar Nederland in de overtuiging dat dit een vervolg zou krijgen…


Piet Nicolaas.