In 1988 verhuisde Gemma van de Maagdenberg samen met haar man naar de Spoorwaai. Ze kon toen nog niet weten dat ze zou uitgroeien tot een van de bekendste gezichten van de buurt. Toch kennen veel bewoners haar als de 'burgemeester van de buurt'. Iemand die initiatieven op touw zette, mensen samenbracht en zich jarenlang inzette voor een fijne leefomgeving

"Ik wilde gewoon dat mensen zich hier thuis voelden", vertelt Gemma. "Ik heb in verschillende buurten gewoond en had het niet overal naar mijn zin. Hier wel; ik woon hier graag en voel me er thuis. Dat gun ik anderen ook." 

Een praatje met bewoners, een idee voor een activiteit of een klusje voor een ander. Het begon met kleine dingen. Maar al snel groeide haar betrokkenheid. Kort na haar verhuizing ging Gemma aan de slag bij Laurentius, waar ze uiteindelijk dertig jaar werkte. Ze sloot zich er aan bij de ledenraad. Ook was ze actief in de wijkraad van het Spoorkwartier, waar ze later zelfs voorzitter van werd. 

Een mooie, fijne en groene buurt 

Daar groeide Gemma uit tot een echte kartrekker. Ze organiseerde burendagen met muziek en activiteiten, zette een speelotheek op voor kinderen uit de buurt en knapte met andere bewoners een meterslange schutting op. Ze bedacht een jaarlijks terugkerende wedstrijd voor de mooiste tuin en het mooiste balkon, regelde een voetbalkooi en maakte zich sterk voor een buurthuis.  

Ook zette ze zich in voor meer groen, een veiligere woonomgeving en een sterkere verbinding tussen bewoners.

Verbinding in de wijk 

Hoe ze dat allemaal voor elkaar kreeg? "Je moet met mensen blijven praten. Heel veel praten en overleggen. Volhouden. En je moet de juiste mensen kennen. Dan kun je dingen voor elkaar krijgen." Ze moet lachen. “Ik bemoeide me overal mee.” Maar het werkte wel. Bewoners, Laurentius, de gemeente, wijkagenten en andere organisaties: Gemma zorgde ervoor dat partijen elkaar vonden.  

 Met de wijkraad dacht ze mee over de ontwikkeling van het stationsgebied en de herinrichting van stadspark Valkenberg. Maar ook kleinere initiatieven, zoals een burendag, maakten volgens Gemma een groot verschil. "Een buurt wordt fijner als mensen elkaar kennen, rekening houden met elkaar. Zich verantwoordelijk voelen voor hun omgeving."  

Nog altijd betrokken 

In 2016 droeg Gemma het voorzitterschap van de wijkraad over. Het nieuwe treinstation was klaar en voor haar voelde dat als een goed moment om een stap terug te doen. Maar dat betekent niet dat ze stil zit. Haar betrokkenheid in de buurt is nooit verdwenen. Ze regelt en organiseert nog van alles, zoals een burendag of een schoonmaakactie. Nog altijd kent ze veel bewoners persoonlijk. Met sommige buurtgenoten ontstonden zelfs bijzondere vriendschappen. 

Onderscheiding 

Voor haar inzet ontving Gemma een bijzondere waardering: ze werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Een mooie erkenning, al blijft ze er bescheiden onder. De onderscheiding is niet waar ze het meest trots op is. “Ik ben niet trots op één project of één prestatie. Ik vind het vooral gewoon heel fijn dat er zoveel veranderd en verbeterd is in de buurt. Het is mooi dat mensen zich er thuis voelen. Daar doe je het voor." 

Ook iets betekenen voor jouw buurt? 

Iedere buurt heeft mensen nodig die initiatief nemen, anderen verbinden en zich inzetten voor hun omgeving. Heb jij ideeën om jouw straat of wijk nog leuker, groener of gezelliger te maken? Neem contact op en ontdek wat er mogelijk is.